سال مهـار تـــورم، رشــد تولـید

۱۴۰۴/۰۲/۱۰
www.shorakh.com
دومیــــن حــــــوزه علمیـــــــه جهـــــــان تشیـــٌــــع

تاریخ انتشار :

۱۳۹۹/۰۴/۳۰

به مناسبت سالروز درگذشت شیخ احمد کافی: دلداده امام عصر(عج) و گره‌گشای مشکلات مردم بود

در سال ۱۳۱۵ شمسی در مشهد، در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود. پدرش مرحوم میرزا محمد کافی، فرزند حاج میرزا احمد کافی یزدی، از علما و روحانیون پرهیزکار و وارسته بود.

به گزارش خبرنگار دبیرخانه شورای عالی، تا چند سال قبل و پیش از آن که سی دی های صوتی و تصویری سخنرانان و مداحان، بخش مهمی از محصولات فرهنگی را به خود اختصاص دهد، شاید کمتر کسی بود که لااقل یک بار نوارهای سخنرانی مرحوم شیخ احمد کافی را نشنیده باشد و با نوای او که از سوز دل و اخلاصش بر می آمد، قطره اشکی نریخته باشد. شیخ احمد کافی برای نسل های گذشته، به عنوان مهم ترین سخنران مذهبی شناخته می شد که نوار کاست سخنرانی های او، در هر خانه ای پیدا می شد، اما مگر او چه کرده بود که سخنش تا این اندازه قدرت نفوذ داشت و شنونده سخنش در هر سن و سالی که بود، می توانست با سخن او ارتباط برقرار کند؟
منتظر واقعی امام زمان(عج)
بدون اغراق، مرحوم شیخ احمد کافی را می توان شاخص ترین سخنوری دانست که انس و الفتش با امام عصر (عج) در هر زمان و مکان، بروز می کرد و باور عمیق داشت که همه مشکلات با توجه و توسل به آن حضرت حل شدنی است. این سخن، با توجه به زندگی و فعالیت او در دوره پهلوی و در زمانی که کمتر سخنرانی به این صراحت درباره انس و الفت با امام عصر (عج) سخن می گفت، بسیار مورد توجه جامعه ستمدیده و تشنه معارف آن زمان قرار گرفت و از او، سخنرانی بی بدیل و چهره یک منتظر واقعی ساخت. اوج توسلات و توجهات مرحوم کافی نیز در سخنرانی های معروف او در مهدیه تهران بود که خود او با فروش منزلش بانی احداث آن شد و با همت جمعی از مردم و بازاریان، مکانی را برای ذکر توسل و توجه به امام عصر (عج) برپا کرد. از سوی دیگر، مرحوم کافی در سخنرانی های خود، توجه به بنیاد خانواده را به عنوان یک اصل می دانست.
گره گشای مشکلات مردم
اما نکته مهم دیگر درباره زندگی مرحوم کافی، توجه دوچندان او به فعالیت های اجتماعی و گره گشایی از کار مردم بود. کمتر شهری را می توان یافت که مرحوم کافی در آن منبر نرفته باشد و خدمات اجتماعی در آن شهر نداشته باشد. از کمک به خانواده های محروم و بی سرپرست و تامین هدایا و کفش و لباس برای آن ها گرفته تا اهتمام برای رساندن آب لوله کشی به روستاها، ساخت درمانگاه، حوزه علمیه، مسجد، مدرسه، حمام عمومی، صندوق قرض الحسنه برای حمایت از نیازمندان و ... از جمله فعالیت های اجتماعی مرحوم کافی بود که او را متمایز می کرد. همین فعالیت های اجتماعی او و داشتن اعتماد گسترده ملی، نیز موجب واکنش های ساواک و در نتیجه محاکمه، تبعید و زندان او شد. مرحوم کافی در سی ام تیرماه 1357 و همزمان با نیمه شعبان 1398 هجری قمری در یک سانحه مشکوک رانندگی  به دیار باقی شتافت و پیکر مطهرش در آرامستان خواجه ربیع مشهد آرام گرفت. به گزارش مرکز اسناد انقلاب اسلامی، حاج حسن کافی، برادر مرحوم کافی درباره مرگ مشکوک او گفته است : « مرحوم کافی یک روز قبل از تصادف از سوی ساواک احضار و تهدید شده بود و بعد از این ماجرا او راهی مشهد شد که در بین راه حادثه تصادف رخ داد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی دو نفر از شکنجه‌گران ساواک به نقش رژیم پهلوی در ماجرای تصادف مرحوم کافی اعتراف کردند. یکی از شکنجه‌گرها که با او صحبت کردم گفت صبح شنبه 31 تیرماه، منصور ازغندی و دکتر حسین‌زاده (هر دو از معاونان ساواک) آمدند و گفتند که کار کافی را تمام کردیم. آن شکنجه‌گر ادعا می‌کرد برادر من در آمبولانس کشته شده است و این گونه مشخص شد که رژیم به طور مستقیم نقشه قتل مرحوم برادرم را طراحی کرده بود».
منبر پرشور، 3:30 صبح
پایگاه اطلاع رسانی حوزه، با انتشار خاطره ای به نقل از آیت ا... ناصری اصفهانی نوشت : من و آقای کافی در اصفهان بودیم. مردم دولت‌آباد به من گفتند:«شما از دوستی خودتان استفاده کنید و از ایشان بخواهید که منبری هم در این‌جا داشته باشند.» من به اصفهان رفتم و ایشان را دعوت کردم. ایشان گفتند:«آخرین منبر من ساعت دو و نیم شب تمام می‌شود، تا دولت‌آباد چقدر راه است؟» گفتم:«حدود 40 دقیقه.» گفتند:«من ساعت سه و نیم نیمه شب می‌آیم و منبر می‌روم!» تعجب کردم و تا شب جمعه موعود، دلشوره داشتم که نکند کسی نیاید و آبرو‌ریزی شود! ساعت 11 شب به مسجد جامع رفتم و دیدم مسجد و خیابان جلوی مسجد جامع پر از جمعیت است. در نهایت مرحوم کافی آمدند و ساعت سه‌ونیم شب منبر رفتند و تا اذان صبح ادامه دادند. این منبر تا سه شب با همین شور و حال ادامه داشت. مرحوم کافی، بعد از منبر حدود سه ربع، استراحت می‌کردند و بعد می‌رفتند اصفهان. خواب‌های ایشان بیش از دو تا سه ربع نبود. کافی، عشق منبر داشت. گویا می‌دانست فرصت او کوتاه است و وظیفه‌اش هم منبر است.

ثبت دیدگاه

هیچ دیدگاهی برای این پست قابل نمایش نمی باشد.

ارتباط مستقیم با مسئولان
تلفن ثابت:
کد پستی:
9154656386
رایانامه:
ساعت کاری:
شنبه الی چهارشنبه:

ساعت 7:30 - 14

روزهای پنجشنبه:

ساعت 7:30 - 13

آدرس:
مشهد مقدس، حرم مطهر، بلوار شهید شوشتری، انتهای شهید شوشتری 7، ساختمان شورای عالی حوزه علمیه خراسان
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به دبیرخانه شورای عالی حوزه علمیه خراسان می باشد، استفاده از مطالب وب سایت با ذکر منبع بلامانع است.
ارتباط مستقیم با مسئولان
دبیر شورای عالی
تلفن : کد پستی: رایانامه:
051-32008497 9154656386 shora@mailkh.com
051-32008118